Een kijkje achter de schermen

13-05-2018
by Lianne van Oudenallen
Neem een kijkje achter de schermen van Festivalkleed en volg de serie verhalen.

De ontdekking van de Pao Tas

12-01-2019
by Lianne van Oudenallen

Sinds de laatste paar jaar moet je goed nadenken welke tas je meeneemt naar een festival. Rugtassen zijn tegenwoordig uit den boze. Je tas mag een maximaal formaat hebben van een A4-tje.

Ik heb, net als de meeste vrouwen, een fascinatie voor damestassen. Dit is me aangeleerd door mijn moeder, die regelmatig van haar vakantieadres een tas voor me meenam. Zij wist heel goed wat mijn smaak was. Maar de perfecte tas heb ik nog nooit kunnen vinden. Ik vind de betaalbare, tassen eerlijk gezegd niet altijd mooi en zeker niet altijd praktisch. Je moet zo’n ding altijd met je meesjouwen, terwijl ik graag mijn handen vrij heb, zeker op een festival. En een schoudertas glijdt meestal van mijn schouder af, of zijn te kort om schuin over je lichaam te dragen, of de band striemt in je vel, zeker met warm weer.

Onlangs zag ik op de sociale media een foto van een persoon uit Myanmar voorbijkomen, die hoorde bij de Pa’o stam. Deze persoon had de perfecte tas om! Verder zoekende op het internet, blijken meer mensen binnen deze bevolkingsgroep zo’n tas te dragen. Dát was mijn inspiratie om dit soort tassen dan maar zelf te gaan maken, aangezien ik deze, tot dusver, in geen enkele (web)winkel heb kunnen vinden.

Het is een schoudertas geworden met een lange brede band van soepele stof, die schuin over het lichaam gedragen kan worden. De handen zijn vrij, terwijl de tas niet van de schouder afglijdt. De brede, soepele band snijdt ook niet in het vel en voelt gewoon prettig aan in de nek. Het tasgedeelte heeft het formaat van een ruime A4.

Na een aantal weken zelf testen, kan ik met trots zeggen, dat ik de perfecte tas heb gevonden. Het voelt alsof je geen tas bij je draagt, maar alsof je er een extra broekzak bij hebt. Om het gemak te verhogen, is er aan de binnenzijde een extra zak gemaakt, waar je mobiele telefoon precies in past. Aan de band zijn twee D-ringen gemaakt, waar je bijv. een waterzakje of sleutels aan kunt haken.

Wil jij ook zo’n perfecte tas, kijk dan even verder op de website. De collectie wordt regelmatig ververst. Zit jouw favoriete stof er niet tussen, laat het me weten! Wellicht kan ik iets vinden wat wel bij jou past. Dan maak ik speciaal voor jou zo’n mooie Pao Tas.

Groeiende naamsbekendheid

22-06-2018
by Lianne van Oudenallen
Zoals waarschijnlijk elke startup, moet ook ik moeite doen om naamsbekenheid te krijgen. Toen ik twee jaar geleden aan dit project begon, wist ik ook niet hoe dat zich zou moeten ontwikkelen. Maar door met dit project bezig te zijn, kom je er vanzelf. Omdat het uit het hart komt, kun je je verhaal makkelijker overbrengen aan de buitenwereld.

Wakker worden met Bryan Ferry

15-06-2018
by Lianne van Oudenallen

Als marktverkoper op een festival werk ik soms een beetje achter de schermen. Maar echt in het backstage gebied mag ik niet komen. Nee, geen glitter en glamour voor mij. Geen speciale plekken waar mogen relaxen en geen speciale sanitaire voorzieningen. Op de grotere festivals zijn er wel gebieden waar werknemers kunnen kamperen en douchen. Maar op de wat minder grote festivals moet ook ik slapen en plassen waar de festivalgangers dat ook doen. In mijn vorige verhaal schreef ik al hoe ik dat ontvlucht heb en ook zoveel mogelijk zal blijven doen.

Maar soms is het eigenlijk wel de moeite waard om op het festivalterrein te blijven. Ik herinner me Pinkpop 2017. Nog voordat de bezoekers het terrein op mogen, ben ik al met mijn collega van dat weekend bezig om het winkeltje weer netjes te maken. Tot ik op een gegeven moment heerlijke gitaren van het hoofdpodium hoor komen. De soundcheck is begonnen. Die gitaren klinken zo fijn en gaan zo lang door, dat het me nieuwsgierig maakt. Ik loop via het bijna lege terrein naar het podium toe. Heel dichtbij kom ik niet, want het voorste gedeelte is afgesloten. Maar toch herken ik de mannen van Kings of Léon. Hoe heerlijk staan zij te jammen. En wat bijzonder dat ik bijna de enige toeschouwer ben. 

Nat of droog op Lowlands

02-06-2018
by Lianne van Oudenallen

Het is de zomer van 2017 wanneer ik voor het eerst met een stand op Lowlands mag staan. In dit jaar heeft Lowlands een metamorfose ondergaan, waardoor ik vanuit mijn stand zo de vernieuwde Alpha tent ik kon kijken. Op deze manier krijg je tijdens het werken in de stand toch veel van het festivalgebeuren mee. De muziekkwaliteit is natuurlijk niet meer zo goed als in de tent zelf, omdat het inmiddels wat verwaaid aankomt.

Op een van de avonden trad Editors op, een van mijn favoriete bands. Om toch wat meer van de sfeer en het geluid mee te krijgen, besloot ik mijn collega even alleen te laten en naar de Alpha tent te lopen. Echter was het daar al zo druk, dat binnen staan geen optie meer was. Hoewel het het hele weekend al wat wisselvallig was geweest, had ik er geen moment aan gedacht om zelf even een festivalkleed mee te nemen. Hoe dom kun je zijn? Want natuurlijk brak op dat moment de hemel even open. Ik was weer heel snel terug in mijn stand.

Na afloop van het concert kwamen er drie vriendinnen aan de balie. Ik herkende ze al van eerder die dag of de dag ervoor. We keken recht in drie blije gezichten, met hun duimen omhoog. "Het werkt, hoor! We zijn droog gebleven." Het bewijs dat we met ons kleed een stukje hebben bijgedragen aan het comfort op het festival, maakte alles weer goed. 

Onverwachte leuke mensen

26-05-2018
by Lianne van Oudenallen
festivalkleed, ook op de camping
Afgelopen weekend was het dan zover, het eerste festival van het seizoen. Vrijdagmiddag moest ik aanwezig zijn om op te bouwen. Dit festival bleek echter minder goed georganiseerd dan ik gewend was. Allerlei vage verwijzingen naar parkeerplaatsen die nog niet open waren. Waar moest ik dan slapen die nacht? Ik kan heel eenvoudig mijn bus ombouwen tot camper nadat ik mijn spullen uitgeladen heb. Maar dan wil ik nog steeds niet wildkamperen, met het risico op een boete. Dus ik zoeken op Google naar een camperplek. Het bleek niet eens zover van het festivalterrein. Dankzij Google Maps werd mij de weg daar naartoe gewezen. Maar helaas had "Miep" van Google Maps niet door dat er ergens een weg open lag en dus geblokkeerd was. Waar nu heen. Impulsief reed ik een ander weggetje op. Prachtig, dat wel, maar ook daar geen kampeerplek. Dus nogmaals eens zoeken op het internet. Een nieuwe locatie gevonden en ernaartoe gereden. Maar daar was ik al voorbij voordat ik het door had, omdat het een onverhard smal pad was tussen de velden van Gelderland. Even verderop zag ik een bord "kamperen bij de boer 100 mtr" met een pijl naar links. Daar dan maar het pad opgereden. Voordat ik goed en wel geparkeerd had, stond er al een ouder mannetje naast me. "Kom je hier een festival organiseren?". Degenen die mijn, nogal opvallende, bus kennen, zullen weten dat waarom hij dit zei.

Markten benaderen

13-05-2018
by Lianne van Oudenallen
Het is ongeveer december, januari als het weer begint te kriebelen. Ik zoek alle informatie van vorig jaar bij elkaar. Wie moest ik ook alweer een e-mail sturen, welk e-mail adres heeft die persoon? Van sommigen krijg ik vrij snel antwoord, van sommigen laat het antwoord op zich wachten. Veel festivals hebben meer aanmeldingen dan er marktplekken zijn. Het ongeduldige wachten is begonnen. Krijgen we een plek toegewezen of niet?