Een kijkje achter de schermen

13-05-2018
door Lianne van Oudenallen

Volg onze serie verhalen en krijg een kijkje achter de schermen.

 

Groeiende naamsbekendheid

22-06-2018
door Lianne van Oudenallen

Zoals waarschijnlijk elke startup, moet ook ik moeite doen om naamsbekenheid te krijgen. Toen ik twee jaar geleden aan dit project begon, wist ik niet hoe het zich zou moeten gaan ontwikkelen. Een product wat voorheen nog niet bestond, dus waar mensen geen weet van hebben, verkoopt zich niet vanzelf. Ik moest de markt op, in mijn geval letterlijk de festivalmarkt op, om het product zichtbaar te maken. Ook foto's en verhalen delen op social media is een goed kanaal om te laten zien wat je verkoopt. Maar kost tijd en veel geduld. En dat laatste is weleens lastig voor mij!

Omdat het uit het hart komt, kan ik mijn verhaal makkelijker overbrengen aan de buitenwereld. Door er zelf in te geloven, laat ik ook mijn klanten geloven in het nut van het product. Dat merk ik aan alle enthousiaste reacties die de bezoekers aan de kraam me geven. Dat geeft me de kracht om door te gaan.

Inmiddels zijn er mensen die mij bellen, omdat ze mijn product gezien hebben of er via via van gehoord hebben. Zo ben ik gevraagd om op een festival te komen staan, i.p.v. dat ik een groot festival moet smeken om te mogen komen en dan alsnog op de reservelijst te belanden. Ook vragen er organisatoren van evenement of ze een custom-made kleed kunnen laten bedrukken. Mijn antwoord is dan altijd volmondig ja. Maar helaas moet ik er meteen bij vermelden dat de levertijd 4 maanden is, omdat ze in China gemaakt moeten worden. En daar houdt men tot op heden nog geen rekening mee, waarmee zulke opdrachten nog niet door kunnen gaan.

Ik blijf zoeken naar een mogelijkheid om een voorraad onbedrukte kleden te kunnen bestellen en dan on-demand in Nederland te laten bedrukken. Helaas heb ik de juiste weg nog steeds niet gevonden. Ik heb zelfs op het punt gestaan om zelf maar te leren zeefdrukken. Maar in het kader "schoenmaker blijf bij je leest", leek me dat uiteindelijk toch ook niet de oplossing.

Maar ik merk dus dat het product steeds meer "buzz" krijgt, dat steeds meer mensen van het bestaan af weten. En dat is leuk! Dat geeft me energie om er volop mee door te gaan. Zodat het woord "festivalkleed" een begrip wordt en men meteen weet wat er bedoeld wordt.

Wakker worden met Bryan Ferry

15-06-2018
door Lianne van Oudenallen

Als marktverkoper op festivals werk ik een beetje achter de schermen. Maar in het echte backstagegebied mag ik niet komen. Nee, geen glitter en glamour voor mij. Geen speciale plekken waar ik mag relaxen en geen speciale sanitaire voorzieningen. Op de grotere festivals zijn er wel gebieden waar werknemers kunnen kamperen en douchen. Maar op de wat minder grote festivals moet ik slapen en plassen waar ook de festivalgangers dat doen. In mijn vorige verhaal schreef ik al hoe ik dat ontvlucht ben en ook zoveel mogelijk zal blijven doen.

Maar soms is het wel de moeite waard om op het festivalterrein te blijven. Ik herinner me Pinkpop 2017. Nog voordat de bezoekers het terrein op mogen, ben ik met mijn partner bezig om het winkeltje weer netjes te maken. Tot ik op een gegeven moment heerlijke gitaren van het hoofdpodium hoor komen. De soundcheck is begonnen. Die gitaren klinken zo fijn en gaan zo lang door, dat het me nieuwsgierig maakt. Ik loop via het bijna lege terrein naar het podium toe. Heel dichtbij kom ik niet, want het voorste gedeelte is afgesloten. Maar toch herken ik de mannen van Kings of Léon. Hoe heerlijk staan zij te jammen. En wat bijzonder is het dat ik bijna de enige toeschouwer ben. 

Ik ben ook menig maal wakker gemaakt met een soundcheck. Voor mij is dat zeker geen onpleziere manier van wakker worden. Zelfs op Graspop, hoewel je daar veel muzikaal geweld verwacht, kwamen de heerlijke gitaarsolo's me tegemoet. Totdat de zanger ook zijn geluid wilde testen, toen was het over met de pret. Het fijnst wakker worden was misschien toch wel afgelopen weekend op Retropop, met de zwoele geluiden van Bryan Ferry. Ik moet eerlijk bekennen dat ik bijna geen muziek van hem ken, behalve Avalon van de toenmalige band Roxy Music. Maar met, zoals mijn partner het noemde, zijn slaapkamerstem was het relaxed wakker worden.

Nat of droog op Lowlands

02-06-2018
door Lianne van Oudenallen

Het is de zomer van 2017 wanneer ik voor het eerst met een stand op Lowlands mag staan. In dit jaar heeft Lowlands een metamorfose ondergaan, waardoor ik vanuit mijn stand zo de vernieuwde Alpha tent ik kon kijken. Op deze manier krijg je tijdens het werken in de stand toch veel van het festivalgebeuren mee. De muziekkwaliteit is natuurlijk niet meer zo goed als in de tent zelf, omdat het inmiddels wat verwaaid aankomt.

Op een van de avonden trad Editors op, een van mijn favoriete bands. Om toch wat meer van de sfeer en het geluid mee te krijgen, besloot ik mijn collega even alleen te laten en naar de Alpha tent te lopen. Echter was het daar al zo druk, dat binnen staan geen optie meer was. Hoewel het het hele weekend al wat wisselvallig was geweest, had ik er geen moment aan gedacht om zelf even een festivalkleed mee te nemen. Hoe dom kun je zijn? Want natuurlijk brak op dat moment de hemel even open. Ik was weer heel snel terug in mijn stand.

Na afloop van het concert kwamen er drie vriendinnen aan de balie. Ik herkende ze al van eerder die dag of de dag ervoor. We keken recht in drie blije gezichten, met hun duimen omhoog. "Het werkt, hoor! We zijn droog gebleven." Het bewijs dat we met ons kleed een stukje hebben bijgedragen aan het comfort op het festival, maakte alles weer goed. 

Kamperen bij de boer

26-05-2018
door Lianne van Oudenallen
festivalkleed ook op de camping

Afgelopen weekend was het dan zover, het eerste festival van het seizoen. Vrijdagmiddag moest ik aanwezig zijn om op te bouwen. Waarom zo vroeg is met nog steeds niet duidelijk. Dit festival bleek echter minder goed georganiseerd dan ik gewend was. Allerlei vage verwijzingen naar parkeerplaatsen die nog niet open waren. Waar moest ik dan slapen die nacht? Ik kan heel eenvoudig mijn bus ombouwen tot camper nadat ik mijn spullen uitgeladen heb. Maar dan wil ik nog steeds niet wildkamperen, met het risico op een boete.

Ik besloot op Google te zoeken naar een camperplek. Niet eens zover van het festivalterrein bleek zich er een te bevinden. Dankzij Google Maps werd mij de weg ernaartoe gewezen. Maar helaas had "Miep" van Google Maps niet door dat de weg ergens open lag en dus geblokkeerd was. Waar nu heen? Impulsief reed ik een ander weggetje op. Prachtig, dat wel, maar ook daar geen kampeerplek. Dus nogmaals zoeken op het internet. Een nieuwe locatie gevonden en ernaartoe gereden. Maar daar was ik al voorbij voordat ik het door had, omdat het een onverhard smal pad was tussen de velden van Gelderland. Even verderop zag ik een bord "kamperen bij de boer 100 mtr" met een pijl naar links. Daar dan maar het pad opgereden. Voordat ik goed en wel geparkeerd had, stond er al een ouder mannetje naast me. "Kom je hier een festival organiseren?". Degenen die mijn, nogal opvallende, bus kennen, zullen weten dat waarom hij dit zei.

Na een heel gezellig en gemoedelijk gesprekje wees hij mij een plek tussen de perenbomen, met uitzicht over de velden. Prachtig! Wat een rust en wat een mooie wereld. Ik hoefde er niet lang over na te denken om te besluiten dat ik de rest van het weekend hier ook zou overnachten. Mannetje vond het prima, ook toen ik zei dat ik de volgende nacht pas middernacht terug zou keren, met mijn collega en haar auto.

Die volgende avond stond hij alweer naast de bus, zodra ik uitgestapt was. "Hebben jullie het leuk gehad?" Mooi mannetje!

Markten benaderen

13-05-2018
door Lianne van Oudenallen

Het is ongeveer december, januari als de festivalkriebels weer opspelen. Ik zoek alle informatie van vorig jaar bij elkaar. Wie moest ik ook alweer een e-mail sturen, welk e-mail adres heeft die persoon? Ik verstuur de e-mails, schrijf me in en ga op zoek naar nieuwe festivals, waar ik dit jaar ook zou kunnen gaan staan met mijn team.

Van sommigen krijg ik vrij snel antwoord, van anderen laat het antwoord op zich wachten. Veel festivals hebben meer aanmeldingen dan er marktplekken zijn. Van een aantal festivals ben ik redelijk zeker, maar niet van allemaal. Het ongeduldige wachten is begonnen. Krijg ik een plek toegewezen of niet?

Dan is het inmiddels half maart wanneer ik een bericht krijg van het team van Pinkpop. Helaas, ik heb geen plek toegewezen gekregen. Ik sta op de reservelijst. Ik houd hoop. Vorig jaar stond ik ook op de reservelijst en kwam uiteindelijk toch op de markt terecht. Dus wie weet...